Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2021/8912 E. 2022/9608 K.

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ20. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 29.09.2021 tarih ve 2021/1121 E. - 2021/1146 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin 2009/21900 sayılı “MİTREBOND”, 2012/84559 sayılı “MİTREBOND”, 2013/103356 sayılı “BETABOND”, 2014/63403 “BETABOND”, 2014/73131 “MYBOND”, 2012/84559 sayılı “MİTREBOND” ve 2015/17487 sayılı “MİTREBOND+ŞEKİL” markalarının sahibi olduğunu, davalının 2013/29142 numaralı “POWERBOND” ibareli başvuru markasının müvekkilinin markaları ile iltibas tehlikesi yaratacağını, müvekkilinin 556 sayılı KHK'nın 8/1-b, 8/3, 8/4, 8/5, 35/1 ve sair nedenlerle başvuruya yaptığı itirazların, YİDK'nın 30.12.2014 tarih ve 2014-M-16910 sayılı kararı ile haksız şekilde reddedildiğini ileri sürerek, davalı Türkpatent YİDK'nın anılan kararının iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı Şirket vekili, "Bond" ibaresinin özel bir anlamının olmadığını ve ortak kullanıma açık bir ibare bulunduğunu, dava konusu markada ayırt edici unsurun "POWER" kelimesi olduğunu, her iki markanın yazılış, okunuş, söyleniş ve zihinlerde oluşturduğu algının tamamen farklı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu 2013/29142 sayılı “POWERBOND” ibareli marka başvurusu ile davacı yanın işbu davaya mesnet gösterdiği markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi kapsamında iltibas ihtimalinin mevcut olmadığı, 8/1-b yönünden benzer görülmeyen taraf markalarının 8/4 uygulamasında da benzer görülmesinin mümkün olmayacağı, kaldı ki davacı yanın tanınmışlık iddialarını da belgelendiremediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye göre, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.