Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/14389 E. 2012/21038 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2011/14389
- Karar No
- 2012/21038
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.07.2011 gün ve 2010/689-2011/402 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tarafların ortağı bulundukları A PROJE UYGULAMA YAPI SAN. LTD. ŞTİ adına davacılar tarafından yapılan harcamaların davalıdan tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazin iptali istemine ilişkindir. TTK'nun “şirket davalarında muhakeme usulü” başlığını taşıyan 1460. madde hükmüne göre, ortakların şirketle veya birbirleriyle olan ilişkilerinden doğan davalar basit yargılama usulüne tabidir. 6100 sayılı HMK ile 448. maddesi ile Geçici 1. maddesi hükmü gözetildiğinde, davanın açıldığı, karara bağlandığı ve kararın taraflara tebliğ edildiği tarih uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nun 176/11. madde ve bendinde ise basit yargılama usulüne bağlı tutulan dava ve işlere adli aravermede de bakılacağı öngörülmüştür. Bu hükümler çerçevesinde, işbu davanın da basit yargılama usulüne tabi bulunduğu ve temyiz süresi de dahil olmak üzere 1086 sayılı HUMK’nda düzenlenen sürelerin adli tatil içerisinde de işlemeye devam edeceği izahtan varestedir. Bu açıklamalar ışığında dava dosyası incelendiğinde, davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararının davalı vekiline 02.08.2011 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekili tarafından HUMK`nun 432/1. madde hükmünde yazılı 15 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 06.09.2011 günü kararın temyiz edildiği gözlenmiştir. Bu durumda, temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği ortadadır. Tüm bu gerektirici nedenler gözetilerek, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında HUMK’nun 432/4. maddesi uyarınca mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.03.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Yargıtay tarafından da bu yönde karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nun 432/4. maddesi uyarınca süre yönünden REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.