Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/8320 E. 2012/2122 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2010/8320
- Karar No
- 2012/2122
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Seydişehir Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.04.2010 tarih ve 2007/372 - 2010/142 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili ile davalı asilin davalı şirkette 1/2 hisselerinin bulunduğunu, davalı ...’in 03/04/2001 tarihinden itibaren beş yıl süre ile şirketi temsile yetkili olduğunu, bu dönemde şirketi diğer ortağa hiçbir bilgi vermeksizin salt kendi şirketi imiş gibi yönetmiş olduğunu, davalının kişisel borçlanmalarını şirkete yansıttığını, temsil yetkisi sona ermiş olmasına rağmen şirket adına çekler aldığını ve bu çeklerin bir kısmını şirket aleyhine kullandığını ileri sürerek şirketin feshini ve tasfiye için bir tasfiye memuru atanmasını talep ve dava etmiştir. Davalı ..., şirketi 1994 yılında kurduklarını, 2004 yılına kadar kendisinin idare ettiğini, 2004 yılında kaza nedeniyle zor duruma düştüklerini, şirketin şu anda bir borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı ve davalının ortak oldukları şirketin yürümesi için gerekli olan güven ortamının yok olduğu, iki ortaklı limitet şirkette ortaklar arasında husumet olması halinde söz konusu şirketin yönetilmesinin mümkün olmadığı, TTK’nun 549/4 maddesindeki haklı sebeplerin mevcut olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı şirketin feshine ve tasfiyesine karar verilmiştir. Karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...'in tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...'in bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.