Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/222 E. 2026/4443 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2026/222
Karar No
2026/4443
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2013 E., 2020/538 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi (beraat) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2013 tarihli ve 2012/615 Esas, 2013/280 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı katılan vekili tarafından yapılan itiraz başvurusuna ilişkin herhangi bir inceleme yapılmadığı ve karar verilmediği anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun olarak kesinleşmediği, 08.05.2013 tarihli kesinleşme şerhinin usulsüz olduğu, bu itibarla sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231/8 maddesi uyarınca öngörülen 5 yıllık denetim süresinin hiç başlamadığı, sanık hakkında kesinleşmeyen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden başlamayan denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceğinden, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesinde öngörülen hükmün açıklanması koşullarının oluşmayacağı ve Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2019 tarihli ve 2019/140 Esas, 2019/348 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasını suretiyle verilen mahkumiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı TCK’nin 204/1 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 04.10.2018 tarihli ve 2017/8-952 Esas, 2018/403 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle denetim süresinin başlamayacağı, bu itibarla denetim süresinin iyi hâlli geçirildiğinden ve/veya denetim süresi içerisinde yeni bir kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve hükmün açıklanması veya kamu davasının düşmesi koşullarının oluşmayacağı, hükmün açıklanması suretiyle verilen ve hukuki değerden yoksun olan mahkumiyet kararının dava zamanaşımını kesmeyeceği nazara alındığında, zamanaşımı süresini kesen son işlemin, 5237 sayılı TCK'nın 67/2-a maddesi gereği 20.02.2013 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, katılan Kurum vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi uyarınca Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2026/222, K. 2026/4443, T. 22.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2026-222-e-2026-4443-k-9934e5b23c03