Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/1492 E. 2026/6429 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1492
Karar No
2026/6429
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1807 E., 2025/1901 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ 1- Konya 2. Çocuk Mahkemesi'nin 23/12/2024 tarih, 2024/614 esas ve 2024/651 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasıında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun (5237 sayılı Kanun) 204/1, 31/3, 62 . maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2- Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 22/04/2025 gün ve 2025/1807 E. 2025/1901 K. sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’unun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca kaldırılmasına ve resmi belgede sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ Suça sürüklenen çocuk adına zorunlu müdafii olarak atandığına, beraat eden suça sürüklenen çocuk lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2025 tarihli ve 2025/10-67 Esas, 2025/184 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yer verilen; “Beraat eden ve vekil veya müdafii ile temsil edilen sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir. Bu hüküm, suça sürüklenen çocuğa 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen müdafii bulunması durumunda kovuşturma için Hazineden alınan ücretin mahsubu suretiyle uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini baro tarafından atanan müdafii ile temsil ettiren Suça sürüklenen lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ve ikinci fıkrası gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “Suça sürüklenen çocuk kendisini 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen müdafii ile temsil ettirdiğinden, ilk derece mahkemesinin karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. Kısmının II. Bölümü gereğince belirlenen 30.000,00 TL vekâlet ücretinden, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife uyarınca ödenen ücretin mahsubu ile bakiye kalan vekâlet ücretinin hazineden alınıp suça sürüklenen çocuğa verilmesine,” ibaresinin yazılması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

11.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2026/1492, K. 2026/6429, T. 11.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2026-1492-e-2026-6429-k-ee8c66e746dd