Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/1173 E. 2026/4901 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1173
Karar No
2026/4901
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/4536 E., 2025/2163 K. SUÇ :Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Temyizin kapsamına göre; Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2025 tarihli ve 2023/515 Esas, 2025/287 Karar sayılı kararı ile; a) Sanıklar ..., ... ile ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-L ve son, 158/3, 43/1, 52/2-4, 53, 63. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis ve 24.000.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına b) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 158/1-L ve son, 158/3, 43/1, 31/3, 52/2-4 ve 63.maddeleri uyarınca 10... ay hapis ve 16.000.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; Karar verilmiştir. 2. Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.11.2025 tarihli ve 2025/4536 Esas, 2025/2163 Karar sayılı kararı ile sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; kararın gerekçesiz olduğuna, müvekkilinin suç işleme kastının bulunmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, suça iştirak kastının bulunmadığına, diğer sanıkların beyanlarının çelişkii olduğuna ve husumet iddialarının gerçeği yansıtmadığına,etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanması gerektiğine, temel ceza mikatrının artırım nedenlerinin ve adli kontrol kararının yerinde olmadığına ve takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, suçun sübut bulmadığına, fazla ceza tayinine ve zincirleme suç hükümleri uygulanma şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

3.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; suçun sübut bulmadığına, mahkemenin delil takdirinde hataya düştüğüne, müvekkilinin suç işleme kastının bulunmadığına, müşterek faillik şartlarının bulunmadığına, gerekçeli kararda çelişki bulunduğuna, TCK mad. 43/1 uyarınca fazla ceza verildiğine, lehe olan hükümlerin uygulanmamasına, fazla ceza tayinine, verilen cezanın hakkaniyete uygun olmadığına ve adli kontol kararının da ölçüsüz olduğuna ilişkindir.

4. Suça Sürüklenen Çocuk ... müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin suç işleme kastının bulunmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2026/1173, K. 2026/4901, T. 30.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2026-1173-e-2026-4901-k-935b98fef2d7