Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/995 E. 2025/10947 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2025/995
Karar No
2025/10947
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/163 E., 2024/666 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; İlk derece mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçundan beraat hükmü kurulduğu , Bölge Adliye Mahkemesince bu hükmün kaldırılarak, sanığın 3 yıl hapis ve 4.000 Tl adli para cezası, hak yoksunluğu ile cezalandırılmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2020 tarihli ve 2019/728 Esas, 2020/577 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında; "dolandırıcılık" suçundan açılan kamu davasında CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf Cumhuriyet Savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine,İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle duruşma açılmasına karar verilerek , Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 04.04.2024 tarihli ve 2023/163 E. 2024/666 Karar sayılı kararı ile, CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2020 tarihli ve 2019/728 Esas, 2020/577 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmünün ortadan kaldırılmasına ve sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157/1, 52/2-4, 53/1 , 58/6 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz isteği; kamera kayıtlarındaki kişinin kendisi olmadığını ,cezası infaz olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğu, zarar miktarı çok düşük olduğu halde yüksek ceza verildiği, usul ve yasaya aykırı olarak verilen mahkûmiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2025/995, K. 2025/10947, T. 09.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2025-995-e-2025-10947-k-a2c4efa98caa