Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/5863 E. 2026/1247 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2025/5863
Karar No
2026/1247
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2060 E., 2022/1249 K. SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Esastan ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/170 Esas, 2019/544 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında "nitelikli dolandırıcılık" suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi gereğince beraatine, karar verilmiştir. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin 15.06.2022 tarihli ve 2020/2060 Esas, 2022/1249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f,son, 62/1, 52/2, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.580,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. B.Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2025/5863, K. 2026/1247, T. 05.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2025-5863-e-2026-1247-k-27534c00d54a