Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/6878 E. 2025/1285 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan 05.03.2019 tarihli 2018/60 Esas, 2019/214 Karar sayılı hükmün, sanık ... bakımından bozma öncesi 17.05.2016 tarihli 2014/75 Esas, 2016/617 Karar sayılı hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinim reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A) Sanık ...'ün 02.04.2019 tarihli temyiz istemine göre Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli 2018/60 Esas, 2019/241 Karar sayılı hükmünün incelenmesinde: Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B) Sanık ...'ün 21.06.2016 tarihli temyiz istemine göre Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli 2014/75 Esas, 2016/617 Karar sayılı hükmünün incelenmesinde: Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 19/12/2017 tarihli ve 2017/25222 Esas, 2017/27834 sayılı ilamıyla yalnızca sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının bozulmasına karar verildiği sanık ...'ün temyiz talebi hakkında karar verilmediği hâlde bozma üzerine yapılan yargılamada sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan mahkumiyet kararı verilmesinin yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede, Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan 17.05.2016 tarihli mahkumiyet kararından temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ...'ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.02.2025 tarihinde karar verildi.