Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/6208 E. 2025/2097 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/144 E., 2024/591 K. SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2020/480 Esas, 2021/341 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2022/149 Esas, 2022/944 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin aleyhe istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek "...sanığa hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere göre infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına..." cümlesinin hükme eklenmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. Sanığın temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 13.03.2023 tarihli ve 2022/9788 Esas, 2023/1438 Karar sayılı kararı ile 213 sayılı Kanun'da 7394 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik dikkate alınarak lehe yasanın tespit edilmesi gerektiğinden bahisle, diğer yönleri incelenmeyen mahkûmiyet hükmünün bozulmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Bozma sonrası yapılan yargılamada Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2024 tarihli ve 2024/144 Esas, 2024/591 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı TCK'nın 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin temyize konu işbu karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1. Sanık hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; dosya kapsamına ve UYAP'tan yapılan incelemeye göre, sanık hakkında aynı mükellefiyete ilişkin Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.04.2014 tarihli ve 2014/10755 Esas sayılı iddianamesi ile 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2017 tarihli ve 2014/353 Esas, 2017/801 Karar sayılı ilamıyla verilen mahkûmiyet hükmünün istinaf kararı ile kesinleştiği anlaşılmakla, zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi bakımından, Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/353 Esas ve 2017/801 Karar sayılı dava dosyasının getirtilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya arasına alınması, kesinleşmiş hükmün zincirleme suç kapsamında kaldığının kabul edilmesi hâlinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli ve 2014/487 Esas, 2016/128 Karar sayılı ilamında belirlediği ilkeler uyarınca, tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği dikkate alınarak, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması, 2. Kabule göre de; a. Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, b. Ba bildirim formlarına göre 2013/Haziran olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında "2013" şeklinde eksik gösterilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin , 27.06.2024 tarihli ve 2024/144 Esas, 2024/591 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış hakkının SAKLI TUTULMASINA, Dava dosyasının, Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde karar verildi.