Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/4037 E. 2025/1959 K. – Sahte Fatura

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/382 Değişik iş HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Sahte fatura düzenleme İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2023 tarihli ve 2023/382 Değişik İş sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 05.06.2024 tarihli ve 2024/10485 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB-2024/67139 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB-2024/67139 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Sahte fatura düzenlemek suretiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'nun, anılan Kanun’un 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1 ve 62/1. (3'er kez) maddeleri uyarınca 3 defa 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve katılan kurum lehine 2.725,00 Türk lirası vekâlet ücretine hükmedilmesine dair İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2019 tarihli ve 2015/558 esas, 2019/223 sayılı kararının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 16/10/2019 tarihli ve 2019/5325 esas, 2019/6652 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesi ile getirilen düzenlemeler uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin talep edilmesi üzerine yapılan uyarlama yargılaması sonunda, sanığın sahte belge düzenlemek suçu yönünden ödemede bulunmadığı anlaşılmakla, 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun’un 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen 9.200,00 Türk lirası vekalet ücretinden önceki hükümdeki 2.725,00 Türk lirası vekalet ücretinin mahsubu ile neticeten 6.475,00 Türk lirası vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine dair İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/07/2023 tarihli ve 2015/558 esas, 2019/223 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/11/2023 tarihli ve 2023/382 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Benzer bir olayla ilgili Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25/06/2019 tarihli ve 2019/1832 esas 2019/3352 karar sayılı ilamında yer alan, " İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından, uyarlama sonucu verilen kararda vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin de karara bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi," şeklindeki açıklama dikkate alındığında, uyarlama kararı ile birlikte önceki hükmün geçerliliğini kaybedeceği nazara alınarak, uyarlama kararında tahsilde tekerrür olmamak üzere yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesinin gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/02/2006 tarihli ve 11-12 sayılı kararında, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararda önceki hükümdeki vekâlet ücretinin aynen gösterilmesinin gerektiğinin belirtilmesi karşısında, uyarlama kararında, İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2019 tarihli ve 2015/558 esas, 2019/223 sayılı kararıyla hükmedilen miktar olan 2.725,00 Türk lirası vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönüyle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. “ Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE İnceleme konusu dosya değerlendirildiğinde; İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2019 tarihli ve 2015/558 Esas, 2019/223 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43 ve 62. maddeleri uyarınca (3 kez) 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 2.725 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine ilişkin hükmün, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 16.10.2019 tarihli ve 2019/5325 Esas, 2019/6652 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle kesinleşmesini müteakip, 7394 sayılı Kanun gereği yapılan uyarlama yargılaması neticesinde, İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2023 tarihli ve 2015/558 Esas, 2019/223 Karar sayılı ek kararı ile sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 9.200 TL maktu vekalet ücretinden, kesinleşen hükümde tahsiline karar verilen 2.725 TL vekalet ücretinin mahsubu ile 6.475 TL vekalet ücretinin sanık ...'ndan alınıp katılana verilmesine yönelik hükme itiraz edilmesi üzerine, merci İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2023 tarihli ve 2023/382 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de, uyarlama yargılaması sonucunda verilen hükümde, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla önceki hükümdeki vekâlet ücretinin aynen gösterilmesinin gerekmesi karşısında, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2023 tarihli ve 2023/382 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde karar verildi.