Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/2147 E. 2024/12219 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/2147
- Karar No
- 2024/12219
- Karar Tarihi
B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 17.04.2019 tarihli ve 2018/670 Esas, 2015/1087 Karar sayılı kararı ile; Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2017 tarihli ve 2015/1632 Esas, 2017/955Karar sayılı sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/a-2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddeleri uyarınca 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 02.06.2022 tarihli ve 2021/43117 Esas, 2022/11429 Karar sayılı kararı ile yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine, Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2022/416 Esas, 2023/795 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359 ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, 2.Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesine, ilişkindir. III. GEREKÇE A. Tebliğname Yönünden 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 6 ıncı maddesi uyarınca 213 sayılı Kanun' a aşağıdaki geçici madde eklenmiştir. ''GEÇİCİ MADDE 34- Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir. Bu fıkrada belirtilen ceza indiriminden faydalanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmaması, açılmışsa feragat edilmesi, kanun yollarına başvurulmaması veya başvurulmuşsa vazgeçilmesi şarttır. Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır. Bu takdirde, ödemenin hüküm verilinceye kadar yapılması şarttır. Bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde 359 uncu madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan dosyalar gelişlerindeki usule uygun olarak ilk derece mahkemelerine gönderilir. 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.'' 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 'Yargıtay kararının gönderileceği merci' başlıklı hükmünün birinci fıkrasında dosyaların gönderileceği merciiye ilişkin aşağıdaki düzenlemeye yer verilmiştir. MADDE 304. - [1] (Değişik:20/2/2019-7165/8 md.) Yargıtayca 302 nci maddenin birinci fıkrası veya 303 üncü madde uyarınca verilen kararlara ilişkin dosya ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği ise bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrasının atıf yaptığı 303 üncü maddedesinin (d) bendinde ise ''Hükümden sonra yürürlüğe giren kanun, suçun cezasını azaltmış ve mahkemece sanığa verilecek cezanın belirlenmesinde artırma sebebi kabul edilmemiş veya yeni bir kanun ile fiil suç olmaktan çıkarılmış ise birinci hâlde daha az bir cezanın hükmolunması ve ikinci hâlde hiç ceza hükmolunmaması gerekirse'' hükmüne yer verilmiştir. Bu açıklamalar ışığında; 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü madde hükmünde açıkça, kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359 uncu maddede yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verileceği, yine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan dosyaların gelişlerindeki usule uygun olarak ilk derece mahkemelerine gönderileceği düzenlenmiş olup, 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca 359 uncu maddede yapılan değişikliklerin mahiyeti dikkate alındığında soruşturma evresindeki işlemlerin de kapsama alınmış olduğu ve kanun yolu incelemesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan aynı mahiyetteki dosyaların lehe değerlendirme yapılması gerekliliği ile ilk derece mahkemelerine gönderileceğinin düzenlenmesi karşısında, aynı mahiyetteki dosyalarda aynı gereklilik ile farklı uygulama yapılmasının Kanun'un düzenlenme amacına uygun düşmeyeceği gibi Bölge Adliye Mahkemelerinden geçen dosyalar ile ilgili olarak bozma üzerine Yargıtay kararlarının gönderileceği merciiyi düzenleyen 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca atıf yapılan aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenleme de dikkate alınarak tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. B. Sanık Müdafii ve Katılan Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2022/416 Esas, 2023/795 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.