Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/1484 E. 2026/3716 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2024/1484
Karar No
2026/3716
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2177 E., 2023/1871 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan Ret - Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz delikçesinde temyiz nedenlerine yer verildiği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/04/2019 tarih ve 2018/11 (E), 2019/117 (K) sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 25/10/2023 tarihli ve 2019/2177 2023/1871 Karar sayılı kararı ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca kararın kaldırılmasına, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157/1, 52/2, 52/4, 53. maddeleri gereğince 3 Yıl Hapis ve 10.000 TL Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanığın temyiz isteği; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, suç kastının olmadığına, uzlaştırma işlemleri yapılmasına ve infaz durdurma kararı verilmesine ilişkindir. 2.Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun nitelikli halinin oluştuğuna ve iki kez vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; İlk derece mahkemesince verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince birden fazla duruşma açmak suretiyle sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve bu halde katılan vekili lehine ilk derece vekalet ücretine ilave olarak birden fazla duruşma ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanık ve katılan vekili temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki vekalet ücretine ilişkin kısmın hükümden çıkartılması ile yerine "katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden ilk derece mahkemesince hüküm tarihindeki asgari vekalet ücreti tarifesine göre takdir edilmesi gereken 5.450 TL ile birden fazla celse için hüküm tarihindeki asgari vekalet ücreti tarifesine göre 20.400 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2024/1484, K. 2026/3716, T. 01.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2024-1484-e-2026-3716-k-f4431d1f2bfc