Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/139 E. 2024/4785 K. – Özel Belgede

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2295 E., 2023/1141 K. SUÇ : Özel belgede sahtecilik HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2022 tarihli ve 2022/205 Esas, 2022/426 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 02.10.2023 tarihli ve 2022/2295 Esas, 2023/1141 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde sanık hakkında açılan kamu davasının olağanüstü zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; zamanaşımını durduran sürelerin yanlış hesaplandığına, zamanaşımı süresinin dolmadığına, bu nedenle verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.12.2010 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 13.06.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve anılan sürenin 29.04.2008 olan suç tarihinden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak düşmeye hükmedilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi hukuka uygun bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 02.10.2023 tarihli ve 2022/2295 Esas, 2023/1141 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2024 tarihinde karar verildi.