Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/2320 E. 2023/8483 K. – Sahte Fatura
Konu: Sahte Fatura Kullanma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/2320
- Karar No
- 2023/8483
- Karar Tarihi
- Konu
- Sahte Fatura Kullanma
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/601 E., 2022/829 K. SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2014/210 Esas, 2016/53 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 kez 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2014/210 Esas, 2016/53 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 13.06.2022 tarihli ve 2021/1746 Esas, 2022/12291 Karar sayılı kararı ile yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/601 Esas, 2022/829 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile değişik ek 6 fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; 2010 yılında sahte fatura kullanma suçunun 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı dolduğundan düşme kararı verilmesi; 2011 yılında sahte fatura kullanma suçundan ise lehe kanun değerlendirilmesi yapılarak hüküm kurulması gerektiğinden verilen hükmün bozulması görüşüyle dairemize tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; alışverişlerinin gerçek olduğuna, aleyhe bozma yasağına aykırı karar verildiğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın, 2010 ve 2011 takvim yıllarında...Petrol..Ltd.Şti'nden ve ... Petrol..Ltd.Şti'nden sahte fatura alıp KDV indiriminde kullanmak suretiyle sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir. 2. Sanık savunmasında; suça konu faturaları, mal karşılığı aldığını, suçlamaları kabul etmediğini, beyan etmiştir. 3.7394 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik nedeniyle yapılan bozma sonrası Vergi Dairesi Başkanlığından kurum zararı sorulmuş; sanık savunmasında, bildirilen kamu zararını ödeyecek gücü olmadığını beyan etmiştir. 4. Vergi inceleme, vergi suçu raporu, komisyon mütalaası ve bilirkişi raporu dosya arasında bulunmaktadır. 5. Mahkemece tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Dairemizin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 13.06.2022 tarihli ve 2021/1746 Esas, 2022/12291 Karar sayılı bozma ilamında, "Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" gerektiğinin belirtilmesi ve bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen, bozma gereği yerine getirilmeden mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/601 Esas, 2022/829 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2023 tarihinde karar verildi.