Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/9509 E. 2024/334 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/605 E., 2022/387 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin (Üsküdar 2. Asliye Ceza Mahkemesi), 13.06.2012 tarihli ve 2012/157 Esas, 2012/654 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 155 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis ve 200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2012 tarihli ve 2012/157 Esas, 2012/654 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 23.06.2016 tarihli ve 2015/9033 Esas, 2016/8156 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrasındaki güveni kötüye kullanma suçunu oluşturması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2016 tarihli ve 2016/354 Esas, 2016/544 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 155 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2016 tarihli ve 2016/354 Esas, 2016/544 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 18.09.2017 tarihli ve 2017/14378 Esas, 2017/18539 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2017/500 Esas, 2019/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 155 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 6. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2017/500 Esas, 2019/31 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 03.11.2020 tarihli ve 2019/5046 Esas, 2020/10961 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 7. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/1133 Esas, 2021/300 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulüne göre sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanunu’nun 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 140,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 8. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/1133 Esas, 2021/300 Karar sayılı kararına sanık müdafiinin itirazı üzerine duruşma açılmıştır. 9. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/605 Esas, 2022/387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 155 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafii temyizinde özetle; sanığın dava konusu aracın zilyetliğini tehdit altında kaybettiği, aracı, ... ile birlikte kiraladığı, kiralama bedelini parça parça ödediği, ancak öncesinde uyuşturucu kullanan ...'in sanığı canı ve çocukları ile tehdit ederek korkutup aracı sanığın elinden aldığı, sanığın baskı altında emniyete gidip şikayette bulunamadığı, suçun maddi -manevi unsurlarının oluşmadığı, masumiyet karinesinin ihlal edildiği, suçun somut, şüpheden uzak, kesin delille ispatlanamadığı, beraat kararı verilmesi gerektiği gerekçeleri ile ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın, katılan şirketten kiraladığı aracı süresinde geri getirmediği iddia ve kabul edilmiştir. 2. Sanık özetle, suçlamaları reddetmiştir. 3. Katılanlar özetle, iddia ve kabul gibi beyanda bulunmuştur. 4. Tanıklar Mahkemece dinlenmiştir. 5. Dosyadaki araç kiralama sözleşmesi fotokopisinde sadece sanık ...'ın imzasının bulunduğu anlaşılmıştır. 6. Mahkemece aynı iddialarla hakkında dava açılan sanık ... ... hakkında yakalama emri bulunması nedeni ile tefrik kararı verildiği, bilahare aynı Mahkemenin 2012/605 Esas sayılı kararı ile beraatine karar verildiği, dosya kapsamı ve UYAP kayıtlarından anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/605 Esas, 2022/387 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.01.2024 tarihinde karar verildi.