Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/8410 E. 2024/743 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2022/8410
Karar No
2024/743
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

U Y A R L A M A B O Z M A Ü Z E R İ NE MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/219 E., 2022/360 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2003 tarihli, 1997/308 Esas ve 2003/316 Karar sayılı ilamı ile hükümlü hakkında; resmi belgede sahtecilik suçundan 765 sayılı Kanun'un 342 nci maddesinin birinci fıkrası ve 80 ve 31 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 3 yıl amme hizmetinden mahrumiyetine karar verilmiş, anılan karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. 2. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) yönünden uyarlama talebinde bulunulması üzerine bozma üzerine duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile5237 sayılı Kanun'un lehe olduğu kabul edilerek hükümlü hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Hükümlü müdafiinin temyiz istemi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, zamanaşımı süresinin dolduğuna, kazanılmış hakkın gözetilmediğine ilişkindir. III. GEREKÇE Uyarlama talebinin kabulü ile bozma üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5252 sayılı Kanun) 9 uncu maddeleri uyarınca, 765 ve 5237 sayılı Kanunların hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verildiği, uyarlama yargılamasında dava zamanaşımına ilişkin hükümlerin uygulanamayacağı ve ilk hükümdeki ceza süresini aşmamak koşuluyla infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı anlaşıldığından hükümde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2022/8410, K. 2024/743, T. 23.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2022-8410-e-2024-743-k-c9085e97eb94