Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/6224 E. 2025/6043 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/404 E., 2022/108 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip vicdani konuya ilişkin Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1)Sanığın bozma öncesinde kurulan hükme ilişkin kazanılmış hakkının korunmasına karar verilirken uygulama maddesinin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi olarak gösterilmesi yerine 5271 sayılı CMK'nin 307/son maddesi şeklinde gösterilmesi, 2)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı kararında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği gözetilerek sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükümde daha ağır hükümlülük içeren Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/345 Esas ve 2011/627 Karar sayılı ilamına konu 1 yıl hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü esas alınmış ise de, sanık hakkında ilk kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/94 Esas, 2011/460 Karar sayılı ilamının 10 ay hapis cezasına ilişkin olduğu, ilk kararın sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin hatalı uygulama sonucu ilk hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun gözetilmemesi suretiyle sanığın kazanılmış hakkının ihlal edilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında kazanılmış hakkın korunduğu bölümde yer alan "... CMK 307/son ..." ibaresinin çıkartılarak yerine "... 1412 sayılı CMUK'nin 326/son ..." ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün devamına "Bozma öncesi ilk hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin hatalı uygulama sonucu ilk hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine," paragrafının eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.