Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/622 E. 2024/8461 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2022/622
Karar No
2024/8461
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2336 E., 2018/2109 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi, Esastan red Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 22.11.2018 tarihli ve 2018/2336 Esas, 2018/2109 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Katılan vekilinin sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen hükümleri istinaf etmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 22.11.2018 tarihli ve 2018/2336 Esas, 2018/2109 Karar sayılı kararıyla nitelikli dolandırıcılık suçundan katılan ...'in istinaf başvurusunun "sıfat yokluğu" nedeniyle itiraz yolu açık şekilde reddine karar verildiği, bu karara katılan vekili tarafından itiraz edildiği, Antalya Bölge Adliye Mahkemesin 10.Ceza Dairesinin 18.01.2019 tarihli değişik iş numaralı kararıyla nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden kesin olarak karar verildiği, akabinde katılan vekilinin nitelikli dolandırıcılık suçu ile ilgili yeni bir dilekçe de vermediği, bu kapsamda katılan vekilinin temyizinin resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümle sınırlı olduğu sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ: 1. Sanık hakkında, Manavgat 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2018 tarihli ve 2017/68 Esas, 2018/255 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, nitelikli dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 22.11.2018 tarihli ve 2018/2336 Esas, 2018/2109 Kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ: Katılan vekilinin temyizi sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE: Suç tarihinin, davaya konu tahrif edilmiş çekin bankaya ibraz tarihi olan 05.05.2011 olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Dosya kapsamına göre; suç tarihi olan 05.05.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV.KARAR: Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 22.11.2018 tarihli ve 2018/2336 Esas, 2018/2109 Kararı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2022/622, K. 2024/8461, T. 25.06.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2022-622-e-2024-8461-k-3c15c3a21ea3