Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/4499 E. 2024/3838 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2951 E. 2020/438 K. SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Esastan ret ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2018 tarihli ve 2016/390 Esas, 2018/376 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyetine ilişkin karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 07.12.2020 tarihli ve 2020/2951 Esas, 2020/438 Karar sayılı kararı ile sanığın 2015 takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçu yönünden mahkumiyetine dair hükme yönelik istinaf başvurusu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, atılı suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğundan bahisle mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak beraat kararı verilmesi suretiyle sanık müdafinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine, karar verilmiştir. II. GEREKÇE Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 24.12.2022 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 07.12.2020 tarihli ve 2020/2951 Esas, 2020/438 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.