Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/2297 E. 2023/7442 K. – Dolandırıcılık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/445 E., 2021/1171 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli ve 2012/955 Esas, 2014/674 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'e karşı ayrı ayrı dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli ve 2012/955 Esas, 2014/674 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)15. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli ve 2021/3013 Esas, 2021/3736 Karar sayılı kararı ile "sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına, 3. İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2021 tarihli ve 2021/445 Esas, 2021/1171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'e karşı ayrı ayrı dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis ve 820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, mağdurlara ulaşıp uzlaşmanın sağlanmasını istediğine, bu nedenle hükmün bozulması talebine ilişkindir. III.OLAY VE OLGULAR 1. Mahkemenin kabul ve uygulamasına göre dava konusu olay; suç tarihinde sanığın...alışveriş merkezi içinde bulunan mağdur ...'nın müdürü olduğu... ve mağdur ...'ın müdürü olduğu... mağazalarına girerek düşük miktarlı ürün satın almak üzere kasaya gittiğinde mağdurlara ücret vermediği halde, vermiş gibi para üstü ve iade istemek suretiyle yoğunluk içerisindeki mağdurlardan hileyle 200,00 TL ve 80,00 TL menfaat temin ettiğine ilişkindir. 2. Mahkemenin kabulüne esas teşkil eden, mağaza güvenlik kayıtları, mağdur beyanları, sanık savunmaları ve ilgili bilgi ve belgelerin dosya arasında bulunduğu anlaşılmıştır. 3. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporu düzenlendiği anlaşılmıştır. 4. Mahkemece, sanık hakkında, sübutu kabul edilen hileli davranışlarda bulunarak mağdurlardan menfaat temin etmek şeklindeki eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur. IV. GEREKÇE Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu (7201 sayılı Kanun) hükümleri uyarınca kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaştırma teklifi yapmak üzere çağrı yapması, şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği, böyle bir taleple karşılaşan büronun da muhatabına ulaşamaması durumunda öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebligat çıkartılması, tebligat yapılmadan iade edilmesi durumunda muhatabın MERNİS adresinin tespit edilerek MERNİS şerhi ile 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında; bozma kararı sonrasında, yargılama konusu suçun 6763 sayılı Kanun ile uzlaştırma kapsamına alınmış olması sebebiyle dosyanın uzlaşma işlemleri için uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaştırma raporu ve eklerinin incelenmesinde, mağdur ...'ın şartsız olarak uzlaşmayı kabul ettiğini bildirdiği, uzlaştırma teklif formunun mağdur ...'e bilinen son adreslerine doğrudan MERNİS şerhi ile 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre gönderildiği, sanık için ise tutuklu olarak bulunduğu ... 5 Nolu L tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna uzlaştırma teklif formunun gönderildiği ancak sanığın tahliye edilmesi nedeniyle, mağdurun ise bilinen son adresinde bulunamaması nedeniyle uzlaştırma sağlanamadığı belirtilmiş ise de; uzlaşma teklifinin yukarıda açıklandığı üzere uzlaştırma bürosu aracılığıyla ilk olarak bilinen son adrese çıkarılması, bu adrese tebliğ edilememesi halinde 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre MERNİS adresine yapılması gerekirken uzlaşma tekliflerinin usulüne uygun yapılmadığı anlaşılmakla, usulüne aykırı olarak düzenlenen uzlaştırma raporu esas alınarak yargılamaya devamla mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2021 tarihli ve 2021/445 Esas, 2021/1171 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.