Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/2233 E. 2024/10567 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/3651 E., 2018/512 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2017 tarihli ve 2016/350 Esas, 2017/724 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1, 50/1-a ve 52/4. maddeleri uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.11.2015 tarihli ve 2017/3651 Esas, 2018/512 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüyle anılan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak ek savunma hakkı da verilmek suretiyle değişen suç vasfıyla dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyizi; uzlaşmak istediğine ve zararı giderdiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/12/2010 tarihli, 2010/11-205 E. ve 2010/258 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere, istem halinde TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunlu olup somut olayda sanığın söz konusu maddenin uygulanması için isteminin bulunmadığı, ayrıca 5275 sayılı Kanun'un 106/6. maddesinde yer alan “Hükümde, adlî para cezası takside bağlanmamış ise, bir aylık süre içinde adlî para cezasının üçte birini ödeyen hükümlünün isteği üzerine geri kalan kısmının birer ay ara ile iki eşit taksitte ödenmesine izin verilir. ” Biçimindeki düzenleme nazara alındığında tebliğnamedeki bu yönden düzelterek onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. 2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan düzeltilen husus dışında suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 4. Ancak; sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın uzlaştırmaya tabi olduğu ve UYAP üzerinden yapılan tespite göre uzlaşmanın sağlanarak ek kararla düşme hükmü kurulduğu dolayısıyla söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas teşkil edebilecek nitelikte başka ilamlarının olduğu tespit edilmiş ve hüküm fıkrasında TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunlukları tatbik edilirken uygulama maddesinin ''53/1'' yerine ''51/1'' olarak yanlış gösterildiği belirlenmiş, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince yeniden kurulan hükümde yargılama giderlerine hükmedilmediği anlaşılmış ise de; söz konusu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulandığı altıncı paragrafta ''51/1'' maddesi yerine ''53/1'' maddesinin yazılması, tekerrür hükümlerinin uygulandığı yedinci paragrafta ''Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1159 esas 2008/427 karar sayılı ilamı ile verilen 2 yıl 6 ay hapis'' ibaresinin çıkarılarak yerine '' Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1186 Esas, 2008/335 Karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl hapis'' ibaresinin eklenmesi, yargılama giderleri için bir karar verilmesine yer olmadığına ilişkin sekizinci paragrafın tamamen çıkarılarak yerine "yargılama giderlerinin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına" ibaresinin yazılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2024 tarihinde karar verildi.