Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/1311 E. 2025/8215 K. – Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2171 E. 2018/2252 K. SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Davanın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A.İlk Derece Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında "Mühür bozma" suçundan, beraatine karar verilmiştir. B.İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 17.10.2018 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesince mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında atılı suçtan, davanın reddine kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Temyiz Sebepleri Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığa atılı suçtan dolayı verilen davanın reddi kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun sübut bulduğuna, hükmün bozularak sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B.Değerlendirme ve Gerekçe Mühür bozma suçundan açılan davaların mükerrer olduğunun kabul edilebilmesi için aynı mühür bozma tutanağı nedeniyle iki ayrı dava açılmış olmasının gerekeceği; farklı tarihlerde düzenlenen mühür bozma tutanaklarının iddianame tarihlerine göre, zincirleme suç ya da ayrı suçları oluşturacağı; zincirleme suç ilişkisi içindeki eylemlerden bazılarının kesinleşmiş mahkûmiyet hükmüne konu olmasının diğer eylemlerin dava konusu yapılmasına engel teşkil etmeyeceği nazara alınarak dosyadaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, Sanığın yetkilisi olduğu dernek lokaline ait su sayacının mühürlenmesine rağmen aboneyi açma işlemi yaptırmadan mühür bozma fiilini işlediği iddiasıyla kamu davası ikame edildiği ve Mahkemece sanık hakkında bir başka dosyaya -Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/976 Esas, 2016/419 Karar sayılı kararı ile mühür bozma suçundan verilen ve hükmün açıklanması geri bırakılması kararı- işaret edilerek mükerrer dava nedeniyle davanın reddine karar verildiği, Oysa ki sanık hakkında gerekçede belirtilen ve aynı fiile ilişkin olduğu iddia edilen dosyanın iddianamesi ve gerekçeli kararı UYAP üzerinden incelendiğinde bu dosyadaki mühür bozma fiilinin 10.07.2015 tarihinde işlendiği anlaşılmakla, İncelemeye konu dava ile yukarıda belirtilen davaların iddianame tarihleri ile suç tarihleri dikkate alındığında hukuki kesinti bulunması nedeniyle sanığın eyleminin ayrı mühür bozma suçunu oluşturacağı, davaların mükerrer olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu gözetilerek yapılan incelemede; Sanığa yüklenen mühür bozma suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 16.04.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2025 tarihinde karar verildi.