Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/11011 E. 2025/12707 K. – Hizmet Nedeniy

Konu: Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2022/11011
Karar No
2025/12707
Karar Tarihi
Konu
Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Esastan ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiş, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz istemi, sanığın cezalandırılması gerekir iken gerekçesiz olarak verilen esastan ret kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, resen nazara alınacak sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesi ve Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince eylemin "zimmet" suçu olarak değerlendirildiği, ancak; katılanın avukatı olan sanığın, katılan adına yaptığı icra takibinde tahsil ettiği parayı uhdesinde tuttuğu iddiasıyla açılan kamu davasında eylemin sübutu halinde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59/son maddesine göre: "Avukatların, avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası uygulanmaz." hükmü gereğince, avukat olan sanık hakkında verilen kararın kesin olmadığı anlaşıldığından Tebliğnamedeki kesinlik nedeniyle ret görüşüne iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı değerlendirilerek beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2022/11011, K. 2025/12707, T. 07.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2022-11011-e-2025-12707-k-082a4c0b9aa4