Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/7599 E. 2024/1724 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/51 E., 2016/487 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/51 Esas, 2016/487 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca teşdiden 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin dikkate alınmasına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği;herhangi bir neden belirtilmeden karar temyiz edilmiş. III. OLAY VE OLGULAR 1. 15.12.2015 tarihinde sanık ...'ın, Sarp sınır kapısından çıkış yapmak isterken mağdur ... adına düzenlenmiş üzerinde kendi fotoğrafı bulunan nüfus cüzdanı ve sürücü belgesi ile yakalandığı anlaşılmıştır. 2. Sanık, aşamalarda alınan savunmasında üzerine atılı suçu ikrar etmiştir. 3. Erzurum Kriminal Polis Labortauvarı Müdürlüğünden alınan uzmanlık raporuna göre; suça konu nüfuz cüzdanı ile sürücü belgesinin külliyen sahte olarak oluşturuldukları ve aldatma niteliklerinin bulunduklarının rapor edildiği belirlenmiştir. 4. Mahkeme tarafından suça konu sahte belgelerin duruşmaya getirtilip, incelenmek suretiyle özelliklerinin tutanağa geçirilmiş, nüfus cüzdanı ile sürücü belgesinin aldatıcılık niteliklerinin bulundukları belirlenmiştir. 5. Mahkeme kabul ve uygulamasına göre, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği sabit görülmekle, anılan suçtan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün gürülmüştür. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.Ancak; Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan ilamın örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu ve eylemin örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmesi nedeni ile kanuni sonucu olarak hükmolunan cezanın TCK 58/9 gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirildiği, ilk suçunun özel tehlikeli suçluluk olmasına dayanılarak infaz rejimi belirlenmesinin tekerrür sayılamayacağı bu nedenle sanık ...'ın ikinci kez mükerrir olmadığı ancak örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşme ve infaz tarihine göre tekerrüre esas olduğu ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşıldığından inceleme konusu dosyada tekerrür şartları bulunmakta ise de ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/51 Esas, 2016/487 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan tekerrüre ilişkin bölümden; "sanık hakkında 2. Kez tekerrür hükümlerinin dikkate alınmasına,” ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde karar verildi.