Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/41453 E. 2025/4966 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, yukarıdaki tarih ve sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2013 tarihli ve 2013/324 Esas, 2013/378 Karar sayılı kararı ile bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bahse konu karar 17.02.2014 tarihinde kesinleşmesinden sonra İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2019/181 Esas, 2019/315 Karar sayılı kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına ve sanığın bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f, 168/2, 62, 52, ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair hükmünün, katılan ve sanık müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2019/3478 Esas, 2021/1515 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158/1-f, 168/2, 62, 52, ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 1.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık hakkında verilen hapis cezası miktarı arttırılmadığından, sadece adli para cezasının artırılması hükme temyiz edilebilirlik niteliği kazandırmadığı, cezanın kesinlik sınırında kaldığı dikkate alındığında; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde karar verildi.