Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/41134 E. 2025/1091 K. – Güveni Kötüye
Konu: Güveni Kötüye Kullanma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/41134
- Karar No
- 2025/1091
- Karar Tarihi
- Konu
- Güveni Kötüye Kullanma
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3079 E., 2021/1004 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Esastan reddi ile hükmün onanması Sanık ... hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık ... hakkında kurulan hükmün temyize tabi olmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bakırköy 33.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2018 tarihli kararı ile sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan beraatine, sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155/1 maddesi uyarınca 5 ay hapis 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 16.01.2019 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına 3. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 22.10.2020 tarihli kararı ile "basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmek üzere" hükmün bozulmasına, 4. Bozma üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 21.04.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafisinin temyizi; mahkumiyet kararının eksik incelemeye dayalı olduğuna, şüpheden uzak kesin bir delilin bulunmadığına, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme uyarınca sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. B. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22 Ceza Dairesinin, kararında sanık müdafiinin öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.