Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/40242 E. 2024/12071 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.11.2016 gün ve 2016/156 Esas, 2016/343 Karar sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e. maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi'nin, 05.11.2019 tarihli ve 2018/1461 Esas 2019/1052 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle, 157 nci maddesinin birinci fıkrası ,52/2,4 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl hapis cezası, 8.000,00 TL adli para cezası ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; katılanın aracın hasarlı olduğunu bilmediği iddiasına rağmen; aracın plakası değişmiş olsa dahi şase numarası yada motor numarasından sorgulama yapıldığında araçtaki hasar kayıtlarının rahatlıkla görülebileceğine, bununla birlikte katılanın araçtaki hasarı bildiği halde düşük bir bedelle aracı satın almayı yeğlediğini ve sanığın katılanın aracın durumunu bildiği yolundaki savunmasının aksine delil bulunmadığına;olayın hukuki ihtilaf mahiyetinde kaldığına,maddi ve manevi unsurları oluşmayan atılı suç yönünden verilen mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık ...'un temyiz isteği; katılanın aracın hasarlı olduğunu bilmediği iddiasına rağmen; aracın plakası değişmiş olsa dahi şase numarası yada motor numarasından sorgulama yapıldığında araçtaki hasar kayıtlarının rahatlıkla görülebileceğine, bununla birlikte katılanın araçtaki hasarı bildiği halde düşük bir bedelle aracı satın almayı yeğlediğine, katılanın aracın durumunu bildiği yolundaki savunmasının aksine delil bulunmadığına, diğer sanık ...'in tanımadığına; usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip vicdani kanıya ulaşan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi'nin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi'nin, kararında sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.