Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/40067 E. 2025/5904 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2707 E., 2018/3094 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ 1 Bakırköy 5.Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2017 tarihli ve 2017/235 Esas ve 2017/416 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereği beraatlerine karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 12.12.2018 tarihli ve 2018/2707 Esas ve 2018/3094 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ... hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-a. maddesinin ilk cümlesi uyarınca esastan reddine, sanık ..., hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılması ve sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 155/1, 52, 53.maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapisve 24.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Vekilinin Temyiz İstemi; sanık ...'ın eyleminin hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve beraat eden diğer sanıkların iştirak halinde sorumluluklarının bulunduğuna haklarında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyiz talebi; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerktiğine, eksik inceleme ile savunma hakkı kısıtlanarak hüküm kurulduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan hükümler yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmıştır. B. Sanık ..., hakkında kurulan hüküm yönünden; Sanığın katılandan 21.10.2016 tarihli noter vekaletnamesi alarak katılana ait ... plakalı aracın satımını üstlendiği ancak aracı satmış olmasına rağmen parasını katılana vermediği iddia olunan olayda, sanık hakkında iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 158/1-i maddesi gereği cezalandırılması istemi ile dava açıldığı ve yargılama yapılıp beraat kararı verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi'nce duruşmalı yapılan yargılamada sanığa savunma hakkı tanınmaksızın aynı kanunun 155/1.maddesi gereği mahkumiyetine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR A. Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan hükümler yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 12.12.2018 tarihli ve 2018/2707 Esas ve 2018/3094 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2025 tarihinde karar verildi.