Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/39712 E. 2025/6038 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2722 E., 2019/383 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2018 tarihli ve 2017/311 Esas, 2018/417 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 2 yıl hapis ve 200,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 22.02.2019 tarihli ve 2018/2722 Esas, 2019/383 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıkların istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen mahkûmiyet kararının kaldırılmasına, sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; eksik incelemeyle delillerin takdirinde hataya düşülerek karar verildiğine, sanıklara yüklenen suçun sübut bulduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanıklar hakkında, İlk derece Mahkemesince dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvuruları üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi delâletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanıkların beraatlerine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 22.02.2019 tarihli ve 2018/2722 Esas, 2019/383 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.