Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/38673 E. 2025/412 K. – Kamu Kurum Ve

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2934 E. 2019/529 K. SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Temyizin kapsamına göre; Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2014 tarihli ve 2014/13 Esas, 2014/136 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında "Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık" suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-e-son, 168/1, 62, 52/2-4 ve 53 maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 1.590,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 15.07.2014 tarihinde kesinleşmiştir. 2. Sanığın denetim süresi içerisinde 09.06.2017 tarihinde işlediği "Kesinleşmiş Orman Kadastrosu Sınırları İçerisinde İşgal ve Faydalanma" suçundan dolayı Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2018 tarihli ve 2017/309 Esas, 2018/482 Karar sayılı kararıyla 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve bu cezanın 10.09.2018 tarihinde kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur. 3. Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.11.2018 tarihli ve 2018/302 Esas, 2018/340 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık" suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158/1-e-son, 168/1, 62, 52/2-4, ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 1.590,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/2934 Esas, 2019/529 Karar kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ve mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 tarihli ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 05.08.2017 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanunun 15. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a bendi ve aynı Kanun'un 303/1-a maddesinde yer alan düzenlemeler karşısında; ilk derece mahkemesinden gelen dava dosyasının tekemmül ettiği, başkaca toplanması gereken delil bulunmadığı hallerde bölge adliye mahkemesince duruşma açılmaksızın "hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" şeklinde sanığın beraatine, davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunmasına karar verilebileceğinden tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/2934 Esas, 2019/529 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Fethiye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2025 tarihinde karar verildi.