Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/35614 E. 2025/3531 K. – Mühür Bozma

Konu: Mühür Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/35614
Karar No
2025/3531
Karar Tarihi
Konu
Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/124 E., 2018/288 K. SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A.İlk Derece Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2017 tarihli ve 2017/245 Esas, 2017/570 Karar sayılı kararı ile sanığın mühür bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 203/1, 62, 51, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 06.04.2018 tarihli ve 2018/124 Esas, 2018/288 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyiz istemi, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, atılı suçun oluştuğuna ilişkindir.

B.Değerlendirme Ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden , 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/35614, K. 2025/3531, T. 18.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-35614-e-2025-3531-k-ec53fa4502bb