Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/2732 E. 2024/1418 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/6 E. ,2016/337 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2016/6 Esas ,2016/337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belge sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, mahkemece verilen hükmün bozulması ve hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Olay tarihinde hakkında kesinleşmiş mahkumiyetler bulunan sanığa devriye görevi ifa eden polis ekiplerince şüphe üzerine kimlik sorulması akabinde üzerinde taşıdığı kendi fotoğrafı bulunan ancak ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanını görevli memurlara ibraz ettiği anlaşılmıştır. 2. Sanık savunmasında, suçunu ikrar etmiştir. 3.... Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 10.11.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre, suça konu nüfus cüzdanı üzerinde fotoğraf değişikliği suretiyle sahteciliğin yapıldığı ve belgenin aldatıcılık niteliğini haiz olduğu tespit edilmiştir. 4. Mahkemece emaneten belgenin getirtildiği özelliklerinin duruşma tutanağına geçirildiği ve belgenin aldatıcılık niteliğini haiz olduğu gözlemlenmiştir. 5. Tüm dosya kapsamına dayanılarak sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı kararında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği; sanığın sabıka kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/325 Esas ve 2011/379 Karar sayılı 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin ilamı yerine daha az cezaya hükmolunan Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/378 Esas ve 2010/3 Karar sayılı mahkûmiyet ilamının tekerrüre esas alınması hususu dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine ''Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/325 Esas ve 2011/379 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünden dolayı tekerrür şartları oluştuğundan, TCK' nın 58 inci maddesinin 6 ncı ve 7 nci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetim serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesine ve aleyhe temyiz bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin 2 nci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususununda infaz aşamasında gözetilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2024 tarihinde karar verildi.