Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/27169 E. 2023/6190 K. – Dolandırıcılık

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/1005 E., 2019/546 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2012 tarihli ve 2011/939 Esas, 2012/812 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2012 tarihli ve 2011/939 Esas, 2012/812 Karar sayılı kararının katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 06.04.2017 tarihli ve 2014/20835 Esas, 2017/8818 Karar sayılı kararı ile katılanın telefonunu arayan şahsın kendisini başkomiser olarak tanıtıp, katılanı aldatarak haksız menfaat sağladığı iddia edildiğinden eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. üncü maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 158.inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2017 tarihli ve 2017/341 Esas, 2017/240 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmiştir. 4. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.06.2019 tarihli ve 2018/1005 Esas, 2019/546 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz isteği; beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE Dairemizin 2021/24602 Esasında kayıtlı bulunan Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2018/1109 Esas, 2020/97 Karar sayılı dava dosyası ile işbu dava dosyasının birlikte incelenmesi sonucunda; Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2020 tarihli ve 2018/1109 Esas, 2020/97 Karar sayılı dava dosyasının dayanağını oluşturan Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.10.2011 tarihli iddianamesi ile işbu dava dosyasının dayanağını oluşturan Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.11.2011 tarihli iddianamesinde; sanığın 13.09.2011 tarihinde aynı katılana yönelik dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla aynı eylem nedeniyle iki ayrı kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında yer alan; "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir." şeklindeki düzenleme gözetilerek,Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.11.2011 tarihli ve 2011/8739 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında aynı olaya ilişkin mükerrer açılan kamu davasının reddine karar verilmesi gerekirken, esasa girilerek beraat hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.06.2019 tarihli ve 2018/1005 Esas, 2019/546 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, değişik gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.