Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/25934 E. 2024/6137 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/25934
Karar No
2024/6137
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/247 E. 2016/126 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/247 Esas 2016/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.320.,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması ile cezasının infazından sonra denetim tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına; olayın hukuki ihtilaf kapsamında kaldığı ile tazminat hukuku çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Katılanın facebook.com isimli internet sitesinde ... isimli hesap ile ikinci el cep telefonu satın almak amacıyla iletişime geçtiği, sanığın verdiği hesap numarasına 800,00 TL gönderdiği takdirde telefonu bir otobüs firması ile göndereceğini söylemesi üzerine katılanın sanık ...'ın hesabına 800,00 TL yatırdığı; fakat sanığın anlaştıkları telefonu göndermediği, parasını da iade etmediği ve katılanın telefon ile kendisine ulaşmasını engellemesi şeklindeki eylemleri ile sanığın internet üzerinden ikinci el telefon satışı bahanesiyle ilan verip, banka hesabına katılan tarafından 800,00 TL havale edilmesini sağlamak suretiyle haksız kazanç elde etmesi neticesi atılı bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır. 2. Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı suçu tevil yollu ikrar etmiştir. 3. Mahkeme tarafından tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinde; sanığın iddia olunduğu şekilde oluşa uygun eylemlerinin kabulü ile atılı banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği sabit görüldüğünden temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE Başka suçtan Sincan 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan ve duruşmadan vareste tutulma talebi bulunmayan sanığın, hükmün tefhim olunduğu duruşmaya bizzat veya SEGBİS yoluyla katılımı sağlanmadan, yokluğunda mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ıncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/247 Esas, 2016/126 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/25934, K. 2024/6137, T. 07.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-25934-e-2024-6137-k-fd5b7b9e2444