Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/25914 E. 2024/9062 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/695 E. 2018/295 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2013 tarihli ve 2012/848 Esas, 2013/454 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2013 tarihli ve 2012/848 Esas, 2013/454 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 26.04.2017 tarihli ve 2015/5254 Esas, 2017/9982 Karar sayılı kararı ile "sanıkların kendilerini emniyet görevlisi olarak tanıtması karşısında eylemlerin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1 inci maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2018 tarihli ve 2017/695 Esas, 2018/295 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ...'ın temyiz isteği; hakkındaki mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. Sanık ...'nin temyiz isteği; suç işleme kastıyla hareket etmediğine, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına ve hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Katılan ...'ı arayan erkek şahsın kendisini polis olarak tanıttığı, terör örgütü tarafından kimlik bilgilerine ulaşılarak adına hesap açıldığını ve bu hesaptan örgüt üyelerine para transferi yapıldığını söyleyerek failleri yakalayabilmek için hesabında bulunan parasını sanık ...'nin hesabına göndermesini istediği, katılanın da bu hileli sözlere kanarak sanık ...'ni hesabına 49.900,00 TL havale ettiği iddia olunmuştur. 2. Sanık ... savunmasında; arkadaşı olan sanık ...'ın banka hesaplarında bloke olduğunu söyleyerek kendisinden bankada hesap açtırmasını istediğini, açtığı hesaba gelen parayı çekip sanık ...'a verdiğini ve bu iş karşılığında 1.000,00 TL aldığını beyan etmiştir. 3. Sanık ... savunmasında; sanık ... ile arasında husumet olması nedeniyle sanığın kendisine iftira attığını beyan etmiştir. 4. Mahkemece, sanıkların savunmaları, katılan beyanı, banka dekontu, uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanıkların eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup Mahkemece sanıklar hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceği değerlendirilerek yeterli ve kanunî gerekçeyle sanıklar hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, 3. Ancak; a) "Hukuki süreç" başlığı altında belirtilen bozma ilamından önce sanıklar hakkında 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezasına hükmolunması ve bu hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmaması karşısında, bozma sonrasında sanıklar hakkında 3 yıl hapis ve 50.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanıkların ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının gözetilmemesi, b)Gerekçeli karar başlığında hüküm tarihinin "02.05.2018" yerine "18.04.2018" şeklinde yanlış gösterilmesi, Hukuka aykırı bulunmuş olup, bu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2018 tarihli ve 2017/695 Esas, 2018/295 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulandığı paragraftan sonra; “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınması suretiyle 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” ibaresinin eklenmesi ve gerekçeli karar başlığındaki hüküm tarihinin "02.05.2018" olarak düzeltilmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2024 tarihinde karar verildi.