Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/22856 E. 2025/683 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/735 E., 2019/160 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; bozma sonrası sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2014 kesinleşme tarihli 2012/1129 Esas ve 2013/464 Karar sayılı kararı ile tekerrüre esas hırsızlık suçundan erteli eski hükümlülüğü bulunduğu ancak; ilama konu TCK'nin 141/1 maddesindeki hırsızlık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılarak, 17.04.2019 tarihli ek karar ile uzlaşmanın sağlanması nedeni ile davanın düşmesine karar verildiği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Sanığın, katılanın oturduğu apartman dairesinin kapısını çalarak katılanın babasının iş yerinde çalıştığını ve kendisi ile görüşmek istediğinin söyledikten sonra katılanın babasının evde olmadığını söylemesi üzerine, bu defa telefonla aramasını istediği, katılanın da babasını telefonla aradıktan sonra telefonu görüşmesi için sanığa verdiği, sanığın da katılandan aldığı cep telefonununu iade etmeden apartmanın merdivenlerinden aşağıya inerek telefonla birlikte olay yerinden uzaklaştığı iddia edilen olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.06.2012 tarih ve 2011/15-440 2012/229, sayılı kararı da nazara alındığında; katılanın geçici de olsa zilyetliği devir iradesinin olmadığı, fiili hakimiyetin kaybı sonucu oluşan zilyetlik ile de hırsızlık suçunun oluşacağı, hırsızlık suçundan mahkûmiyeti yerine, suç vasfında hatalı değerlendirme ile güveni kötüye kullanma suçundan hüküm tesisi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde karar verildi.