Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/19975 E. 2023/7720 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/19975
- Karar No
- 2023/7720
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/590 E., 2015/193 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.05.2015 tarihli ve 2013/590 Esas, 2015/193 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık (nitelikli dolandırıcılık) suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ile son cümlesi, 52 ve 53 üncü maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 1200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; şikayetçinin irtibat kurduğu telefon numarasının temyiz dışı sanık ...'na ait olduğuna, müvekkilinin olayla bir ilgisinin bulunmadığına, ...'nun yanlış ve yanıltıcı beyanları neticesinde sanık hakkında da mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanık ve temyiz dışı sanık ... hakkında, www.sahibinden.com isimli internet sitesine... ismiyle satılık cep telefonu ilanı verdikleri, bu ilanı gören şikâyetçinin 600,00 TL parayı göndermesine karşın, anlaşma konusu cep telefonun şikayetçiye teslim edilmediği, şikâyetçinin paranın gönderilmesinden sonra sanıklara ulaşamadığı, sanıkların bu suretle iştirak halinde nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddiasıyla haklarında kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Temyiz dışı sanık ... aşamalardaki savunmalarında, 0 507 (...) (..) (..) numaralı cep telefonu hattını sanık ...'nun kullandığını, atılı suçu birlikte işlediklerini beyan ederek suçlamayı kabul etmiştir. Sanık ... ise, diğer sanığın savunmasını reddederek, dava konusu olayla herhangi bir ilgisinin bulunmadığını bildirmiştir. 3. Garanti Bankası A.Ş.'nin 23.02.2012 tarihli cevabi yazısı ile paranın gönderildiği hesabın temyiz dışı sanık ...'na ait olduğu ve bu sanık tarafından vezneden çekildiğinin bildirildiği; yine... İletişim Hizmetleri A.Ş.'nin 22.03.2011 tarihli cevabi yazısında, şikâyetçinin sanıklarla iletişim kurduğu 0 507 (...) (..) (..) numaralı cep telefonu hattının temyiz dışı sanık ... adına kayıtlı olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır. 4. Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.05.2015 tarihli ve 2013/590 Esas, 2015/193 Karar sayılı kararı ile sanıkların savunmaları, katılanın beyanları, banka dekontları, cevabi yazılar, toplanan diğer deliller ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edip şikâyetçiye karşı bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinden bahisle sanık ... hakkında temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE UYAP üzerinden yapılan incelemede, Mahkemenin 10.01.2023 tarihli ek kararından sonra temyiz dışı sanık ... ve vasisi tarafından Mahkemeye gönderilen 13.03.2023, 05.05.2023, 15.05.2023, 14.08.2023, 04.09.2023, 22.09.2023 ve 12.10.2023 tarihli dilekçeler yönünden gereğinin mahallinde takdir ve ifası mümkün görülmüştür. 1. Sanığın, temyiz dışı sanık ... ile iştirak halinde hareket ederek www.sahibinden.com isimli internet sitesine gerçek olmayan bir ilan vermek suretiyle şikâyetçiden haksız menfaat temin ettiğinin iddia ve kabul olunduğu olayda, ...'nun belirtilen telefon numarasını sanığın kullandığını ve atılı suçu birlikte işlediklerini beyan etmesi karşısında, maddi gereğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; 0 507 (...) (..) (..) numaralı cep telefonu hattının suç tarihindeki HTS kayıtları getirtilerek gerçekte kimin tarafından kullanıldığının tespitine çalışılması, www.sahibinden.com isimli internet sitesinden suça konu ilanı veren kullanıcıya ilişkin IP bilgilerinin talep edilmesi ve ...'nun parayı bankadan çektiği tarihe ait güvenlik kamerası görüntüleri temin edilerek sanığın da bu süreçte yanında olup olmadığının belirlenmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma neticesinde sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, 2. Kabule göre de; a) 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f) (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde, aynı fıkranın son paragrafı gereğince temel para cezası suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde gün karşılığı olarak tespit edilerek, artırım ve indirimlerin belirlenen gün üzerinden yapılması ve buna göre sonuç para cezasının saptanması gerekirken, sanık hakkında temel cezanın 5 gün karşılığı 100,00 TL adli para cezası olarak belirlenip, devamında doğrudan suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katı olan 1.200,00 TL adli para cezasına yükseltilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. b) 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.05.2015 tarihli ve 2013/590 Esas, 2015/193 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.