Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/1980 E. 2023/8495 K. – Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/7 E. 2016/175 K. SUÇ : Mühür bozma HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanıklara yüklenen mühür bozma suçundan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden Cumhuriyet savcısının hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 inci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Mesudiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2015/7 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mühür bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği usul ve yasaya aykırı hükümlerin bozulmasına ilişkindir. 2. Şikâyetçinin temyiz isteği; sanıklara atılı suç sübut bulduğundan cezalandırılması yerine verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE A. Şikâyetçinin Temyiz İsteği Yönünden Yapılan İncelemede Sanıklara yüklenen mühür bozma suçundan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçinin kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunmadığı, usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmaması nedeniyle temyiz isteği reddedilmiştir. B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden Yapılan İncelemede 1. Sanıkların yargılama konusu mühür bozma eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıklar ... ve ... yönünden 20.05.2015; sanıklar ... ve ... yönünden 03.03.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR A. Şikâyetçinin Temyiz İsteği Yönünden Yapılan İncelemede Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Mesudiye Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli ve 2015/7 Esas, 2015/175 Karar sayılı kararına yönelik şikâyetçinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden Yapılan İncelemede Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Mesudiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2015/7 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 inci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2023 tarihinde karar verildi