Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/18132 E. 2025/4458 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/18132
Karar No
2025/4458
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/357 E., 2015/41 K. SUÇLAR : Resmi Belgede Sahtecilik, Bilişim Sistemleri Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafi, sanık ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223. maddesi anlamında temyize konu olabilecek hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyizinin mümkün bulunmadığı; Diğer hükümler yönünden; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanık ...'ın temyiz isteminin süresinden sonra yapıldığı, sanık ...'ın temyiz isteminin tebligatın usulsüz olması nedeniyle süresinde olduğu, reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü; 1. Sanıklar Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Sanık ... müdafi ve sanık ...'ın Temyiz Başvuruları Yönünden Yapılan İncelemede; Mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığı ve temyizinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, bu kararlar yönünden dava dosyasının, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 2. Sanık ... Hakkında Bilişim Sistemleri Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Başvurusu Yönünden Yapılan İncelemede; Sanık ...'a 15.04.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ olunan karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra, sanık ... müdafinin 27.04.2015 tarihlerinde temyiz isteminde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 3. Sanık ... Hakkında Bilişim Sistemleri Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Başvurusu Yönünden Yapılan İncelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının ve hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/3. maddesine ilişkin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 14.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/18132, K. 2025/4458, T. 14.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-18132-e-2025-4458-k-660c96e4f7ea