Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/1603 E. 2023/10717 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/182 E., 2016/86 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2016 tarihli ve 2015/182 Esas, 2016/86 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, iki yıl denetim süresinin belirlenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin delil olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay tarihinden önce yurt dışına gitmek isteyen temyiz dışı sanık ...'in, sanık ... ile irtibata geçtiği ve para karşılığında sanık ...'ten yardım aldığı, sanık ...'in sanık ...'e ait pasaportun beşinci sayfasındaki vize pulunu sahte olarak düzenlediği, bu suretle sanık ...'in sanık ...'in yurt dışına çıkışını sağlamak amacıyla sanık ...'e ait pasaportta sahtecilik yaparak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla işbu kamu davası açılmıştır. 2. Sanık ... aşamalardaki savunmasında; üzerine atılı suçu kabul etmeyerek ... isimli şahsı tanımadığını, sahtecilik işi yapmadığını söylemiştir. 3. Temyiz dışı sanık ... aşamalardaki savunmasında; Suudi Arabistan'a gitmek için pasaport çıkarttığını, vize işlemlerini yapması için sanık ... ile irtibata geçtiğini, bu şahsa pasaportunu verdiğini, ağabeyinin sanık ...'e 2.000 dolar para verdiğini, pasaportu ile alakalı tüm işlemleri sanık ...'in yaptığını ancak vize işlemlerini nerede nasıl yaptığını bilmediğini, sanık ...'i daha önce tanımadığını, ancak Suudi Arabistan'daki bir arkadaşından sanık ...'i öğrendiğini, soruşturma aşamasında da sanık ...'i teşhis ettiğini, pasaport işlemlerini yapanın kesinlikle sanık Akif olduğunu söylemiştir. 4. Kriminal raporda; inceleme konusu pasaportun beşinci sayfasındaki vize pulunun kontrol güvenlik numarasının uyumsuz olduğu, söz konusu pasaportun beşinci sayfasındaki vize pulunun sahte olarak düzenlendiği, pasaportta yapılan sahteciliğin aldatma kabiliyetini haiz olduğu görüş ve kanaati bildirilmiştir. 5. Mahkemece suça konu pasaport üzerinde yapılan gözlemde; pasaportun 60 sayfadan ibaret olduğu, 4 ve 60 ıncı sayfalarında giriş çıkışının olduğu, pasaporta genel olarak bakıldığında herhangi bir sahtecilik iz ve emaresinin bulunmadığı, özellikle uzmanlık raporunda beşinci sayfasında tespit edilen sahteciliğin ilk bakışta herhangi bir şekilde fark edilemeyeceği ve dolayısıyla suça konu pasaportun gerçek bir pasaport hüviyetinde olduğu belirtilmiştir. 6. Dosya içerisinde mevcut 20.01.2015 tarihli teşhis tutanağında, sanık ...'in, diğer sanık ... tarafından teşhis edildiği anlaşılmıştır. 7. Mahkemece tüm dosya kapsamından sanık ...'in üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2016 tarihli ve 2015/182 Esas, 2016/86 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde karar verildi.