Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2019/138 E. 2023/6244 K. – Sahte Fatura
Konu: Sahte Fatura Düzenleme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2019/138
- Karar No
- 2023/6244
- Karar Tarihi
- Konu
- Sahte Fatura Düzenleme
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/175 E., 2015/217 K. SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mükerrerlik dava nedeniyle kamu davasının reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Gebze 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2015 tarihli ve 2014/175 Esas, 2015/217 Karar sayılı kararı ile 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca mükerrerlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna, ret kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulması talebine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanığın 28.01.2015 tarihli sorgusundan sonra zamanaşımını kesen herhangi bir sebep bulunmadığı, bu itibarla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suça ilişkin olağan zamanaşımı süresinin temyiz inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 09.07.2013 tarihli ve 2012/2-1518 Esas, 2013/354 Karar sayılı kararı doğrultusunda, davanın reddi kararı verilmesi gereken hallerde, dava zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle düşme kararı verilmeyip, lehe olan davanın reddine dair kararın esası yönünden bir karar verilmesinin öncelikli olduğunun kabulü ile yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemece mükerrerlik nedeniyle verilen ret kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2015 tarihli ve 2014/175 Esas, 2015/217 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2023 tarihinde karar verildi.