Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2013/11445 E. 2013/12124 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.11.2009 gün ve 2009/11-164 esas, 2009/275 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hüküm fıkrasında kanun yollarının süresi, mercii ve şeklinin CMK'nun 232/6. madde ve fıkrasına uygun olarak ve tereddüte mahal vermeyecek biçimde gösterilmesi gerektiği, somut olayda hüküm fıkrasında kanun yoluna başvuru süresi ve başlangıcının tereddüt doğuracak biçimde gösterilmiş olup yasa yolu bildirimi usulsüz olduğundan, tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak olunmamış, sanık müdafiinin temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanığın sabıka kaydında yer alan Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20.02.2006 tarihli ilamı ile 765 sayılı TCK'nun 456/4,457/1,51 ve 59.maddeleri gereğince doğrudan hükmolunan 180.-TL.sonuç adli para cezasının kesin nitelikte bulunduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, 5237 TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, 2-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından şartla salıverilme tarihine, kendi üst soyu ve diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nun 58.maddesi ile 53. maddesinin tatbikine ilişkin kısımlar çıkartılarak, yerine "TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yeralan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilmeye, diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.