Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/6487 E. 2013/11652 K. – Görevi İhmal

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi ihmal, dolandırıcılık HÜKÜM : 1-)Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında: Dolandırıcılık suçundan mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması I-Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında oluşa uygun kabul edilen dolandırıcılık suçundan CMK.nun 231/5. maddesi gereğince verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararlarının 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 264/2. maddesi uyarınca başvurunun itiraz dilekçesi olarak kabulü ile gereğinin mahallinde takdir ve ifası için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, II-Katılan vekilinin, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yüklenen dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Sanık ... hakkında mal satmadan fatura düzenleyerek vakıf müdürü olan sanık ...'ın haksız kazanç sağlamasına neden olduğundan bahisle resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından açılan davada, 5263 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun ile 3294 sayılı SosyalYardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu uyarınca il ve ilçelerde kurulan sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıflarının mütevelli heyetlerinin teşkili 3294 sayılı Yasanın 7. maddesinde, gelirleri 8. maddesinde, muafiyetler ise 9. maddesinde düzenlenmiş olup, vakfın niteliği, malları ve paraları hakkında özel bir hüküm bulunmadığı gibi anılan yasanın son maddesinde de vakfın Medeni Kanundaki hükümlere göre tescil edileceğinin belirtilmesi karşısında kamu gücü ayrıcalıkları bulunmadığından vakıflara ilişkin mevzuatın uygulanması gerektiği ve adı geçen vakfın kamu kurumu ve kuruluşu olarak kabul edilemeyeceği, belgelerinin de resmi sayılamayacağı cihetle ve ayrıca suça konu ödeme emir ve talimatların unsurunu oluşturduğu dolandırıcılık suçu ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında da görevi ihmal suçu açısından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre sanık ...'in dolandırıcılık ile diğer sanıklara yüklenen "görevi ihmal" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.