Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/3493 E. 2013/9635 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve nüfus cüzdanında sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet 1- Sanık hakkında ''resmi belgede sahtecilik'' suçundan kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın Kocaeli 3. Noterliği'ne başvurup imza sirküleri düzenlettikten sonra Family Finans Kurumunda çek hesabı açtırıp aldığı çek karnesini kullandığının anlaşılması karşısında; eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 342/2, 80, 59/2 ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 204/1-3, 43/1, 62. maddelerine uygun bulunan zincirleme biçimde ''sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik'' suçunu oluşturduğu ve karşılaştırmanın anılan Yasa maddelerine göre yapılarak lehe hüküm belirlenip uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi sonuç ceza miktarı itibariyle 5237 sayılı TCK.nun lehe olması nedeniyle sonuca etkili bulunmadığından ve verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nun 43. gereğince artırılması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Hükmolunan ceza miktarı itibariyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeblerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2- Sanık hakkında ''nüfus cüzdanında sahtecilik'' suçundan kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarına gelince; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “nüfus cüzdanında sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği27.09.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.