Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/17088 E. 2013/19603 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : Sanıkların; 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, TCK'nun 43/1, 62 ve 53. maddelerinin uygulanması ile 3 sene 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına Katılan idare vekilinin 02.04.2012 havale tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü; Suça konu fatura asıllarının dosya içinde bulunması, bizzat şirket yetkilisi olan sanık ...'nin faturaların gerçeği yansıtmadığını, Koçtürk Tesktil Şirketine hizmet veya mal satmadığını beyan etmesi, şirketin 2007 ve 2008 yılında mal stokunun bulunmadığının ve faturaların kayıtlara işlenmediğinin gerekçeli kararda açıklanması karşısında tebliğnamedeki 1 ve 2 nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir. I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine, “53. maddenin 1. fıkrasının c bendindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yer alan diğer haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarına gelince; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1- Sanık hakkında iddianamede gösterilmediği halde 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre uygulama yapılması, 2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.