Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/12569 E. 2013/18059 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet Sanıkların iştirak halinde, şikayetçi ... adına trafikte ... plakalı ve 06.09.2003 tarihinde çalınan aracın motor ve şasi numarasını sanık ... adına kayıtlı ve hasarlı olan ... plakalı aracın motor ve şasi numarası ile değiştirip, bu çalıntı aracı ... plakalı araca ait gerçek belgeleri kullanarak noterde satış işlemlerini yaptırıp, oto alım satımı yapan sanık ...'in yanında çalışan sanık ... adına aracın İstanbul Trafik Tescil Müdürlüğünde ... plakalı olarak trafik kayıt işlemlerini sahte gerçekleştirmekten ibaret eylemlerinin, noterde ... plakalı aracın satışına dair sözleşmeninde sahte düzenlenmesi ve 1512 sayılı Noterlik Kanununun 82. maddesi gereğince noterler tarafından düzenlenen belgelerin sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olması nedeniyle, sanıkların eylemlerinin kül halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 342/2, 80 (5237 sayılı Yasanın 204/1-3, 43) maddeleri ve fıkrasında öngörülen sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerde sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesi uyarınca yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere sanıkların daha önce bir kez tanınmış olan atıfetin genişletilmesi suretiyle hakkaniyete aykırı, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacak biçimde önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmalarının mümkün bulunmadığı cihetle, sanıklar ..., ... ve ...'nun gerçekte alması gereken ceza miktarı itibari ile karar tarihinden önce yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanamayacağı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.