Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/13172 E. 2013/2604 K. – Mühürde Sahteci

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mühürde sahtecilik, Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Sanığın, 5237 sayılı Yasanın 204/1-3, 62/1 ve 53. maddelerine göre 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1-İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2006 tarihli iddianamesi ve 08.09.2006 tarihli ek iddianamesi ile sanığın olay tarihinde çalıntı araca takılı sahte plakalar, bu plakalara göre tanzim edilmiş sahte motorlu araç trafik ve tescil belgesi ile ... adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesi ile yakalanarak resmi belgede ve mühürde sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği, sanığın alınan ifadelerinde daha önce bir cinayet olayına adının karışması nedeniyle sahte sürücü belgesi düzenletmek istediğini, yaklaşık 1 yıl kadar önce arkadaşı ... aracılığı ile ismini ... olarak bildiği bir şahısla telefonla irtibata geçerek buluştuğunu, bu şahsın... plakalı bir araçla buluşma yerine geldiğini ve aynı gün suça konu sahte sürücü belgesini düzenlettirdiğini, sürücü belgesini teslim aldığı sırada bu şahsa kullandığı aracı beğendiğini söylediğini, şahsın aracın satılık olduğunu, ancak kredi borcu yüzünden hacizli olması nedeniyle satamayacağı için bu şekilde kullanabileceğini söylemesi üzerine 4000 YTL. karşılığında anlaşarak parasını verip aracı aldığını, aracın problemli olması nedeniyle ruhsat sahibi gözüken şahsı aramadığını ve yakalandıktan sonra aracın üzerindeki plakalar ile ...adına düzenlenmiş ruhsatın sahte olduğunu öğrendiğini, aracı aldığı ... isimli şahısla da bir daha görüşmediğini savunduğu, soruşturma evrakı kapsamından aracın 2004 model olup 17.03.2004 tarihinde çalındığı ve suç tarihi itibariyle değerinin 25000 YTL. olduğunun anlaşılması, yine sanığın hacizli olarak aldığı bir aracın ruhsat sahibiyle irtibata geçmemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı ve inandırıcılıktan uzak beyanlarına itibar edilemeyeceği, dolayısıyla aracın sahte plakaları ile ruhsatlarını bilerek kullanması nedeniyle bu eylemler yönünden de suçun sübuta erdiği, ancak sanığın eylemlerinin kül halinde tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu ve belge sayısı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiği gözetilmeden, sanığın eylemleri bölünmek suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması, 2-Kabule göre de; Adli emanetin 2006/924 sırasında kayıtlı suça konu sahte sürücü belgesi, ruhsat ve plakaların dosyada delil olarak saklanmalarına karar verilmesi gerekirken TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.