Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/11944 E. 2013/3847 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2011/11944
Karar No
2013/3847
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet Sanığın, gerçekte ... plakalı çalıntı araca ... numaralı sahte plaka takıp bu plakaya uygun motorlu araç trafik ve tescil belgeleri ile aynı aracın satımına dair Beyoğlu 23. Noterliğince tanzim edilmiş gibi gösterilen sahte vekaletnameyi düzenleyip kullanmak şeklinde gerçekleşen eyleminde; belgelerin farklı tarihlerde düzenlendiğine dair bir delil bulunmaması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu yöndeki düşünceye iştirak edilmemiş, ancak sanıkta ele geçirilen düzenleme şeklindeki vekaletnamenin sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden bulunduğu cihetle TCK'nun 204/1. maddesince belirlenen cezanın aynı maddenin 3. fıkrası gereğince artırılmaması ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmaması isabetsizlikleri karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin bir sebebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine, “53. maddenin 1. fıkrasının c bendindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yer alan diğer haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2011/11944, K. 2013/3847, T. 07.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2011-11944-e-2013-3847-k-5d165123085e