Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/11673 E. 2013/2463 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62, 51/1, 54/1, 63. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası, zoralıma ve mahsuba ilişkin I-Belgelerde yapılan sahtecilik suçlarında aldatıcılık özelliğinin tespiti hakime ait olduğu cihetle, suça konu sürücü belgesi getirtilerek duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra belgenin aldatma yeteneğinin ne şekilde gerçekleştiği belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, II-Kabule göre de; 1-Hapis cezasının ertelenmesi halinde 5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesi gereğince bir yıl ile üç yıl arası belirlenecek denetim süresinin aynı maddenin ikinci cümlesi uyarınca hükmolunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi, 2-5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında, mahkemece "denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde sanığın ertelenen cezasının aynen infazına" şeklinde infaz aşamasını da kısıtlayacak şekilde hüküm tesis edilmesi, 3-Suça konu sahte sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi, 4-Daha önce kasıtlı suçtan herhangi bir mahkumiyeti bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında, takdiri indirim nedeni ve ertelemeye ilişkin hükümler uygulanırken duruşmadaki saygılı tutumu, hal ve davranışlarıyla bir daha suç işlemekten çekineceğine dair olumlu kanaate varıldığının belirtilmesi karşısında, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden “yasal unsurları oluşmadığından bahisle hakkında 5728 sayılı Kanunla değişik CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, 5-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma” başlıklı 53. maddesinde kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılacağına ilişkindüzenlemeler getirildiği, anılan maddenin 3. fıkrasında ise hapis cezaları ertelenen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksun bırakma kararı verilemeyeceği belirtilerek, aynı fıkranın 2. cümlesinde, cezası ertelenen hükümlü hakkında 53. maddenin 1. fıkrasının (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebileceğinin belirtilmesi karşısında, ertelenen hapis cezasının kısa süreli olmadığı da nazara alınarak, esasen hapis cezası ertelenen hükümlüler için de 53/1. maddedeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerekeceği, ancak yukarıda gösterilen istisna hükümlerin ayrık tutulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 53. maddenin tümüyle uygulanmaması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.